เงินได้ประเภทที่ 8 คือ เงินได้พึงประเมินที่ไม่สามารถจัดให้เข้ากลุ่มเงินได้ประเภทที่ 1 – 7 ได้ และ ไม่ได้รับยกเว้นภาษี ด้วย จึงยังทำให้ผู้รับเงินมีหน้าที่ต้องเสีย ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา อยู่ดี ในวงการภาษีบางครั้งก็เรียกว่า เงินได้ 40(8) เช่น ขายของออนไลน์ เปิดร้านอาหาร กำไรจากการขายกองทุน LTF/RMF เงินส่วนแบ่งกำไรจากห้างหุ้นส่วนสามัญไม่จดทะเบียนและคณะบุคคล และอื่นๆ เป็นต้น

อย่างไรก็ดี ถ้าคุณมีคู่สมรสที่จะแยกยื่นภาษีเองอยู่แล้ว คุณสามารถเลือกให้คู่สมรสนำเงินได้ประเภทนี้ของคุณไปยื่นเป็นรายได้ของเขาแทนก็ได้

การหักค่าใช้จ่าย

การหักค่าใช้จ่ายของเงินได้ประเภทที่ 8 มีทั้งแบบเลือกหักตามจริงได้เพียงวิธีเดียว(ต้องมีหลักฐานค่าใช้จ่าย) และแบบเลือกหักตามจริงหรือหักเหมาตามอัตราที่กฎหมายกำหนด (ไม่ต้องมีหลักฐานค่าใช้จ่าย) ก็ได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่ากฎหมายอนุญาตให้รายได้ชนิดนั้นหักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ด้วยไหม ซึ่งสรุปได้ ดังนี้

อะไรเป็นเงินได้ประเภทที่ 8 ได้บ้าง?

เงินได้ประเภทที่ 8 หมายถึงรายได้อะไรก็ได้ที่ไม่เข้าพวกเงินได้ประเภทที่ 1-7 ซึ่งสรุปไว้แล้วในตารางค่าใช้จ่าย เช่น

• เงินได้จากการขายอสังหาริมทรัพย์
• เงินได้จากการเป็นนักแสดงสาธารณะ
• เงินได้จากการเปิดสถานพยาบาลที่ให้บริการ 24 ชั่วโมงโดยมีการจ่ายยาและเตียงรับผู้ป่วยค้างคืน
• เงินได้จากการเปิดภัตตาคาร ร้านอาหารและเครื่องดื่ม รวมถึงโรงแรม
• เงินได้อื่นๆ นอกเหนือจากนี้ เช่น เงินได้จากการขายของออนไลน์

นอกจากนี้ยังรวมถึงรายได้อื่นๆ ที่ไม่เข้าพวกเงินได้ประเภทที่ 1 – 7 และไม่ปรากฎในตารางค่าใช้จ่ายข้างบนด้วย เช่น

• เบี้ยยังชีพแก่ผู้สูงอายุ (เบี้ยคนชรา)
• เงินส่วนแบ่งกำไรจากห้างหุ้นส่วนสามัญไม่จดทะเบียนและคณะบุคคล
• รางวัลจากการจับสลากชิงรางวัล
• งานจ้างทำของที่มีค่าใช้จ่ายสูง ต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญมาก
• เปิดสำนักตัวแทนประกันชีวิตมีค่าเช่าสำนักงานและลูกจ้าง
• และอื่นๆ ที่ไม่เข้าพวก